Een flink ingekorte selectie van foto's: http://picasaweb.google.com/matthiaskeij/SWAmazingTripToLaplandFeb2010#
De laatste activiteit, namelijk het sneeuwscooteren en het daarbij horende bezoek aan het Ice Hotel stond op het programma. Uiteraard werden we weer voorzien van een dikke overall en boots, maar nu ook met een mooie helm en goggles. Dit allemaal aangezien het natuurlijk erg koud zou zijn, vooral bij de hoge snelheden. Ook het volledig beschermen van je gezicht was echt een must, als je niet wilde dat je gezicht zou bevriezen (wat in het verleden bij mensen wel eens gebeurd schijnt te zijn, omdat ze dachten dat de kou wel meeviel...niet slim dus, zit je de rest van je leven mee....). Ik voelde me in dit pak eigenlijk meer een piloot van een straaljager, zo met die helm en goggles. Of misschien wel een astronaut... Maar nee, ik bevind me simpelweg boven de poolcirkel en totally ready for some good action!! We waren met een groep van ongeveer 20 sneeuwscooters waarop je steeds met twee man opzat. Een flinke groep dus. Het was ongeveer een drie kwartier rijden naar het ijshotel, dat op zo'n 35 kilometer van ons vertrekpunt ligt. Een geweldig tripje dus!
Het achterelkaar rijden wilde zo nu en dan wel flink irritant zijn, aangezien niet iedereen dezelfde snelheid kan, wil of durft te rijden. Kortom, de enige oplossing is vaak stilstaan of langzaam rijden om vervolgens het gas vol open te kunnen trekken en, op de rechte stukken op het meer, snelheden van rond de 80-85 km/h te behalen. Echt ZO ZO GAAF!! Die dingen die trekken op joh, niet te volgen!! Wat geeft dat een enorme kick! Marian, die achterop zat, kon het niet altijd waarderen als ik niet eerste even aangaf dat ik het gas opentrok, aangezien ze volledig achteruit gedrukt werd (sorry roomie! ;)), maar oww, wat een ervaring! Ik ben helemaal verkocht, ik mot later ook zo'n speeltje hebben haha... Vooral ook door het bos scheuren over de zigzag paadjes was erg spannend, dus het was zeker opletten geblazen (ja paps en mams, ik heb de bomen weten te ontwijken, gelukkig). Ik kan zo nog een half uur doorschrijven over hoe gaaf het was, maar ik geloof dat jullie wel snappen dat jullie dit ook gewoon een keer moeten doen (mocht je het nog niet gedaan hebben natuurlijk!).
Dit filmpje heeft Marian gemaakt terwijl ze achterop zat. Niet makkelijk, aangezien het superkoud was en door al het schudden de angst er bij Marian ook natuurlijk was dat de camera zou vallen ofzo. Dus op dit filmpje gaan we denk ik op zn hardst 50 ofzo, toch ook al wel een snelheidje natuurlijk!
Ookal waren de meesten al helemaal vol van deze spectaculaire ervaring, er stond natuurlijk ook nog het toch wel beroemde Ice Hotel op het programma. Dit hotel, dat elk jaar weer opnieuw gebouwd wordt doordat het in het voorjaar zielig genoeg volledig smelt. Erg indrukwekkend is het zeker, want echt alles is van ijs, op de drankflessen en de kassa in de Ice-bar na dan. Zelfs de galzen waarin je je minimaal 12 euro kostende drankje geserveerd kan krijgen zijn van ijs.
Naast dat er een behoorlijke hoeveelheid basic kamers zijn, waarin enkel en alleen een bed staat met daarop een grote deken van dierenvacht, zijn er ook twee gangen met design kamers waar wij, als toeristen, uiteraard voornamelijk onder de indruk van raakten (zie filmpje verder hieronder waarin ik een zeer vluchtige rondleiding geef door 1 van deze gangen, ZEKER de moeite waard om even te checken!)
De gang zoals je kan zien op de foto hierboven was ook zeer indrukwekkend. De enorme pilaren en ook de kroonluchters volledig van ijs (op de stroomdraad en lampjes na ;)). Ik had aanvankelijk eigenlijk niet echt een duidelijk beeld van wat ik me moest voorstellen bij dit hotel. Dacht vooral dat het een beetje een commerciele opgeklopt trekpleister was. Maar dit beeld is zeker niet waar, althans, het is niet opgeklopt en zeer de moeite waard om te bezoeken want alles van ijs en vooral ook de dus op het onderstaand filmpje aanwezige kunst/design in de kamers krijgt van mij een hoge waardering!
Hieronder nog even twee geinige foto's waarop ik links het govoel had dat ik Al Pacino was in de film Scar Face...en rechts, tsja, wat voor gevoel hadden we daar Marian? Krapjes en ontzettend geinig? Moet zeggen dat deze foto toch wel erg goed gelukt is. Wat je wel niet allemaal met je (ex) huisgenoot kan doen, he (wink)Na het ijshotel was het weer race-time!!! Aangezien Marian al twee maal eerder in Zweden had gesnowscooterd en ze ook wat last had van het beslaan van haar goggles gunde ze mij ook het door mij zeer gewaardeerde ritje terug achter het stuur (lucky me!! De anderen moesten allemaal wisselen, hehhehe, thanks again Marian!). Bij terugkomst kregen we bij de sauna wederom een zelfde maaltijd rendiervlees met aardappels en ui + het cranberrie-achtige sausje. Ook hier kon een goede groepsfoto met de zeer vriendelijke, entertainer-aandoende (zeer droge grappen), gids en tevens eigenaar van al de huisjes waar wij onder andere in verbleven, niet ontbreken. Als je goed kijkt (of dubbelklinkt op de foto voor groter beeld) pik je deze grapjas er wel uit denk ik.
De groep van links naar rechts in michelin-pakken: Wouter, Leone, Roos, de gids, Wouter (ja, nog 1), Brandon, Nick, Klaes, Jeroen (ja, mn makker ook vanuit Korea), ik, Miha (enige buitenlander in de groep uit Slovenie) en natuurlijk Marian!
En ja, na nog de laatste avond wat te drinken en spelletjes te doen in ons huisje was het de dag erna toch helaas tijd om weer terug naar Uppsala te gaan. Opzich was iedereen door deze superdagen wel echt uitgeput en wilden we ook wel weer naar de 'warmte' (lees -5 ofzo) toe. Om 6.30 ging onze vlucht dus vroeg uit de veren. Op het vliegveld aangekomen gingen we inchecken, en helaas voor iedereen behalve Marian en mij (alleen wij hadden apart geboekt) ging het hier even flink mis. De terugdatum was per ongeluk (hoe slim kan je zijn....) op 27 maart i.p.v. 27 februari geboekt. 4 uur later konden ze gelukkig uiteindelijk nog met een vlucht terugvliegen (tegen dikke 100 euro extra). Beetje raar einde voor hun, maar goed die dans zijn Marian en ik ontsprongen.
Van zaterdagmiddag tot en met maandagavond is Marian nog gebleven, waarin we zaterdag nogal uitgeput waren en weinig hebben gedaan, maar maandag nog leuk door Uppsala zijn gegaan voor de toeristische attracties en maandag het niet mogen ontbreken Stockholm hebben bewonderd. Inmiddels na zelf al eens rond te hebben gelopen, daarna met Hannerieke, en vervolgens dus met Marian alles bij langs te zijn geweest kan ik me inmiddels wel een redelijke gids van Stockholm noemen. Wie is de volgende? Willem-Jan neem ik aan? Dan nog mn zus en mn ouders?? Tsja, we shall see! You are all more than welcome to come and visit me!!!!


Geen opmerkingen:
Een reactie posten