maandag 22 maart 2010

Geweldig reisje Lapland dag 4 - Sneeuwscooteren en Ice Hotel

(Lees eerste vorige berichten, voor chronologische volgorde!) >

Een flink ingekorte selectie van foto's: http://picasaweb.google.com/matthiaskeij/SWAmazingTripToLaplandFeb2010#

De laatste activiteit, namelijk het sneeuwscooteren en het daarbij horende bezoek aan het Ice Hotel stond op het programma. Uiteraard werden we weer voorzien van een dikke overall en boots, maar nu ook met een mooie helm en goggles. Dit allemaal aangezien het natuurlijk erg koud zou zijn, vooral bij de hoge snelheden. Ook het volledig beschermen van je gezicht was echt een must, als je niet wilde dat je gezicht zou bevriezen (wat in het verleden bij mensen wel eens gebeurd schijnt te zijn, omdat ze dachten dat de kou wel meeviel...niet slim dus, zit je de rest van je leven mee....). Ik voelde me in dit pak eigenlijk meer een piloot van een straaljager, zo met die helm en goggles. Of misschien wel een astronaut... Maar nee, ik bevind me simpelweg boven de poolcirkel en totally ready for some good action!! We waren met een groep van ongeveer 20 sneeuwscooters waarop je steeds met twee man opzat. Een flinke groep dus. Het was ongeveer een drie kwartier rijden naar het ijshotel, dat op zo'n 35 kilometer van ons vertrekpunt ligt. Een geweldig tripje dus!


Het achterelkaar rijden wilde zo nu en dan wel flink irritant zijn, aangezien niet iedereen dezelfde snelheid kan, wil of durft te rijden. Kortom, de enige oplossing is vaak stilstaan of langzaam rijden om vervolgens het gas vol open te kunnen trekken en, op de rechte stukken op het meer, snelheden van rond de 80-85 km/h te behalen. Echt ZO ZO GAAF!! Die dingen die trekken op joh, niet te volgen!! Wat geeft dat een enorme kick! Marian, die achterop zat, kon het niet altijd waarderen als ik niet eerste even aangaf dat ik het gas opentrok, aangezien ze volledig achteruit gedrukt werd (sorry roomie! ;)), maar oww, wat een ervaring! Ik ben helemaal verkocht, ik mot later ook zo'n speeltje hebben haha... Vooral ook door het bos scheuren over de zigzag paadjes was erg spannend, dus het was zeker opletten geblazen (ja paps en mams, ik heb de bomen weten te ontwijken, gelukkig). Ik kan zo nog een half uur doorschrijven over hoe gaaf het was, maar ik geloof dat jullie wel snappen dat jullie dit ook gewoon een keer moeten doen (mocht je het nog niet gedaan hebben natuurlijk!).


Dit filmpje heeft Marian gemaakt terwijl ze achterop zat. Niet makkelijk, aangezien het superkoud was en door al het schudden de angst er bij Marian ook natuurlijk was dat de camera zou vallen ofzo. Dus op dit filmpje gaan we denk ik op zn hardst 50 ofzo, toch ook al wel een snelheidje natuurlijk!


Ookal waren de meesten al helemaal vol van deze spectaculaire ervaring, er stond natuurlijk ook nog het toch wel beroemde Ice Hotel op het programma. Dit hotel, dat elk jaar weer opnieuw gebouwd wordt doordat het in het voorjaar zielig genoeg volledig smelt. Erg indrukwekkend is het zeker, want echt alles is van ijs, op de drankflessen en de kassa in de Ice-bar na dan. Zelfs de galzen waarin je je minimaal 12 euro kostende drankje geserveerd kan krijgen zijn van ijs.

Naast dat er een behoorlijke hoeveelheid basic kamers zijn, waarin enkel en alleen een bed staat met daarop een grote deken van dierenvacht, zijn er ook twee gangen met design kamers waar wij, als toeristen, uiteraard voornamelijk onder de indruk van raakten (zie filmpje verder hieronder waarin ik een zeer vluchtige rondleiding geef door 1 van deze gangen, ZEKER de moeite waard om even te checken!)

De gang zoals je kan zien op de foto hierboven was ook zeer indrukwekkend. De enorme pilaren en ook de kroonluchters volledig van ijs (op de stroomdraad en lampjes na ;)). Ik had aanvankelijk eigenlijk niet echt een duidelijk beeld van wat ik me moest voorstellen bij dit hotel. Dacht vooral dat het een beetje een commerciele opgeklopt trekpleister was. Maar dit beeld is zeker niet waar, althans, het is niet opgeklopt en zeer de moeite waard om te bezoeken want alles van ijs en vooral ook de dus op het onderstaand filmpje aanwezige kunst/design in de kamers krijgt van mij een hoge waardering!

Hieronder nog even twee geinige foto's waarop ik links het govoel had dat ik Al Pacino was in de film Scar Face...en rechts, tsja, wat voor gevoel hadden we daar Marian? Krapjes en ontzettend geinig? Moet zeggen dat deze foto toch wel erg goed gelukt is. Wat je wel niet allemaal met je (ex) huisgenoot kan doen, he (wink)



Na het ijshotel was het weer race-time!!! Aangezien Marian al twee maal eerder in Zweden had gesnowscooterd en ze ook wat last had van het beslaan van haar goggles gunde ze mij ook het door mij zeer gewaardeerde ritje terug achter het stuur (lucky me!! De anderen moesten allemaal wisselen, hehhehe, thanks again Marian!). Bij terugkomst kregen we bij de sauna wederom een zelfde maaltijd rendiervlees met aardappels en ui + het cranberrie-achtige sausje. Ook hier kon een goede groepsfoto met de zeer vriendelijke, entertainer-aandoende (zeer droge grappen), gids en tevens eigenaar van al de huisjes waar wij onder andere in verbleven, niet ontbreken. Als je goed kijkt (of dubbelklinkt op de foto voor groter beeld) pik je deze grapjas er wel uit denk ik.

De groep van links naar rechts in michelin-pakken: Wouter, Leone, Roos, de gids, Wouter (ja, nog 1), Brandon, Nick, Klaes, Jeroen (ja, mn makker ook vanuit Korea), ik, Miha (enige buitenlander in de groep uit Slovenie) en natuurlijk Marian!

En ja, na nog de laatste avond wat te drinken en spelletjes te doen in ons huisje was het de dag erna toch helaas tijd om weer terug naar Uppsala te gaan. Opzich was iedereen door deze superdagen wel echt uitgeput en wilden we ook wel weer naar de 'warmte' (lees -5 ofzo) toe. Om 6.30 ging onze vlucht dus vroeg uit de veren. Op het vliegveld aangekomen gingen we inchecken, en helaas voor iedereen behalve Marian en mij (alleen wij hadden apart geboekt) ging het hier even flink mis. De terugdatum was per ongeluk (hoe slim kan je zijn....) op 27 maart i.p.v. 27 februari geboekt. 4 uur later konden ze gelukkig uiteindelijk nog met een vlucht terugvliegen (tegen dikke 100 euro extra). Beetje raar einde voor hun, maar goed die dans zijn Marian en ik ontsprongen.

Van zaterdagmiddag tot en met maandagavond is Marian nog gebleven, waarin we zaterdag nogal uitgeput waren en weinig hebben gedaan, maar maandag nog leuk door Uppsala zijn gegaan voor de toeristische attracties en maandag het niet mogen ontbreken Stockholm hebben bewonderd. Inmiddels na zelf al eens rond te hebben gelopen, daarna met Hannerieke, en vervolgens dus met Marian alles bij langs te zijn geweest kan ik me inmiddels wel een redelijke gids van Stockholm noemen. Wie is de volgende? Willem-Jan neem ik aan? Dan nog mn zus en mn ouders?? Tsja, we shall see! You are all more than welcome to come and visit me!!!!

Geweldig reisje Lapland dag 3 - Dog Sledging

(Lees vorige bericht eerst, voor de chronologische volgorde!)

Voordat ik vertel over de ervaring met het hondensleeen, was het eerst die avond ervoor dat we aangekomen waren in Kiruna dat we die nacht, ja echt, het noorderlicht zagen!!!!!! Het was deze nacht nog kouder dan de nacht ervoor (achteraf bleek dat het max -31.5 was geweest...das toch niet meer menselijk! Was overigens, net als in heel Europe, deze winter ook wel extremer dan andere jaren en zo koud was het er al iets van 10 jaar niet meer geweest volgens de eigenaar van het huisje die we huurden). Mooi was dat we gewoon het meer op konden, waar zich een sauna een tiental meter vanaf de wal (het verschil tussen wal en ijs was totaal niet te merken, een en al sneeuw) bevond waar we 2 avonden achter elkaar ons erg goed vermaakt hebben. Verder het meer op was een soort ijzichtpunt gebouwd waar we op zijn gegaan en lange tijd, onder het genot van een fles vodka, hebben gewacht turende naar de hemel. En ja, ookal was het niet heel groots, er ontstond een groene soort van boog in de lucht!! Echt zo raar om het dan ook in het echt te zien! En dat je het ook ziet nadat je er al weken naar uitkijkt en de nacht ervoor al voor niets had staan hopen. Kortom, missie in dat opzicht toch geslaagd (ookal hoop je altijd op de hele lucht vol met kleuren en beweging, zoals het noorderlicht ook soms kan zijn, dat geluk hadden we helaas niet, maar dit was al super!).

Links: 'T supersterke 5-koppige team van Marian en mij. Rechts: Welverdiende rust op het midden van de trip

Na een goede avond in de buitenlucht en afsluiten in het huisje met een drankje was het de dag erna vroeg in benen voor 1 van de activiteiten van ons reisje, met de hondjes. Aangekomen bij de soort van dog-farm werden we ontvangen met een hard en aanhoudend hondengebrul van de beestjes die grotendeels al aangelijnd klaarstonden om ons te vervoeren. Ondanks dat het kabaal op gegeven moment haast niet meer aan te horen was, waren de beestjes wel echt superlief en aanhankelijk. Dus het gebrul was ze makkelijk vergeven. Over de al minstens 5 lagen kleding die iedereen al aan had, kwam nog eens een dikke zware overall, want ja, het zou goed koud worden! Daarnaast nog een warme vacht-muts en dikke handschoenen, en de wandelende pinguins waren gereed. Erg vermakelijk om elkaar zo te zien in enorme pakken!

Wat een koppies he, en dan heb ik het toch echt over beide foto's ;)!!

Zoals op de foto hierboven van Marian en mij te zien was het dus lekker koud, en ijs vormde zich overal, op je sjaal, je wenkbrauwen, wimpers en ga zo maar door. Foto's en filmpjes maken in deze omstandigheden was echt een uitdaging, want je handen vroren haast vast aan je koude camera, echt gekkenwerk! Maar het was zo gaaf zeg, zoals eigenlijk de hele lapland trip, heb er haast geen woorden voor. Dit MOET je gewoon een keer meemaken, onvergetelijk. Hoe die beesten in de enorme kou aan het rennen gaan voor jou, das echt speciaal. Bij stukken waar je omhoog moet kijken ze ook zo leuk om, waarbij ze aangeven van, 'het gast, ren es ff wat mee en help ons want dit redden we niet'. Je voelt echt een connectie met ze, heel gaaf!



Tsja, dit uitzicht zegt veel! Rechts: Groepsfoto van ons 11-en samen met de guide en dogs

Op de helft van de trip was er een pauze, voor ons maar vooral ook voor de hondjes. We gingen met zn allen een blokhut in midden in het bos waar we ee rendiervlees maal kregen op een gasplaatje bereid door de gids. De eerste keer voor de meesten van ons dat we rendiervlees aten. Het werd geserveerd als soort van hashee dus met aardappels en ui en daarnaast nog een soort cranberrie jam om het af te maken. Een erg goede combinatie moet ik zeggen!! Nadat we weer wat waren opgewarmt hebben we de hondjes weer aan het werk gezet en heeft dit maal Marian nog een dik half uur achter de slee gestaan tot we weer terug waren. Daar aangekomen ter afsluiting nog even een mooie groepsfoto met de gids en een paar honden, een erg goed aandenken aan deze fantastische ervaring!



De sauna, waar we gewoon rond liepen terwijl dat ding gewoon op het meer gebouwd is, lachen

Vanaf een uurtje of half 3 waren we weer terug bij ons huisje. Al gauw werd het plan geoppert om die avond maar es de suana aan te zetten. Het fire-team, waarin ik met mijn scouting-achtergrond toch niet kon ontbreken, is vanaf een uurtje of 4 eigenlijk continue bezig geweest tot zeg maar 9 uur om de sauna op en top voor te bereiden, waaronder veel hout halen, blokken hakken (ja, ik heb me flink uitgeleefd!) en steeds de 3 verschillende vuren (1 buiten, 1 in de zijruimte, en de belangrijkste in de suana zelf) goed opstoken. En wat was de ie relaxt in de avond! We hebben er tot in de late uurtjes de tijd doorgebracht, met daarbij uiteraard de nodige drank en buitendeurse activiteiten zoals in je boxer door de sneeuw rollen (en hetgeen doen wat je als man vaker doet ''in het wild' als je hebt gedronken, maar dan met wel een stuk kleiner..naja...bij -30 snap je t wel ;)) Het was dus echt een hele speciale nacht, want al deze ongein bij die temperatuur IN lapland, ja dat is wel even wat anders! Toch op gegeven moment de vuurtjes maar uit laten gaan, en het bed ingedoken, want de volgende dag stond het alweer super gave sneeuwscooteren en het ijshotel op het programma!! WAT een luxe! Ik mag bepaald niet klagen met al het moois dat ik meemaak, het maakt je wel erg dankbaar voor het leven!

En niet te vergeten, FILMPJES!!!! Deze mag je niet missen dacht ik zo!!!










Geweldig reisje Lapland dag 1 en 2 - Noorwegen

De meesten van jullie hebben al wel vernomen dat ik in Lapland geweest ben, maar een bericht op mijn weblog was er nog altijd niet vanwege wat drukte met studie. Ondanks gedateerd zijn de foto’s en filmpjes nog altijd net zo indrukwekkend en veelzeggend, dus lees/kijk verder voor een indruk van het schitterende lapland.

Het vorige bericht over Riga eindigde op zondag 21 februari, toen Hannerieke rechtstreeks vanaf de boot door naar t vliegveld ging op weg naar Nederland. Het was erg gezellig met haar deze dagen, en geeft nogmaals aan hoe waardevol het is leuke huisgenoten te hebben. Want hoe gek het ook klinkt, de dag erna op de maandagavond kwam Marian alweer aan in Stockholm, zoals de meesten van jullie wel weten mijn voormalige Hoornsediep huisgenoot. Toen zij lucht kreeg van ons plan om naar lapland te gaan gingen bij haar al de alarmbellen af en in no-time had ze eigenlijk haar plekje in de groep te pakken voor de trip noordwaarts. Maandagavond zijn we vanaf het centraal station door gegaan naar het hostel, waar vanuit we de ochtend erop vroeg weer door zijn gerezen naar Stockholm, Arlanda airport waar we bij de andere 9 reisgenoten (allen IFM studenten) vergezelden. De trip kon beginnen

De vliegreis ging naar Kiruna, de meest noorderlijk gelegen stad van Zweden, wat een kleine 2 uur vliegen was. Vanuit het vliegtuig kon je, naar mate we noorderlijker gingen en het daar helderder werd al mooi zien hoe wit het landschap was, een echte witte deken. Ook de kustlijn, zoals hieronder op de foto te zien was met de volledig bevroren zee indrukwekkend.



Kijkend naar het landschap begon ik me wel af te vragen hoe zo'n loodzwaar apparaat op een volledige ijsbaan zou moeten landen. Strooien en dergelijke is niet te doen. Uiteraard was het vast niet de eerste maal voor de captain, aangezien ie m zeer netjes op de gladde baan tot stilstand bracht (zie onderstaand filmpje met mooi zicht vanuit de lucht van lapland)


Dankzij een groep van onze studie die de week ervoor ook al naar lapland was geweest hebben we de tip gekregen toch zeker maar wel auto's te huren aangezien je daarmee toch stukken mobieler bent in deze middle of nowhere. Met een volkswagen transporter en een toyata yaris tot onze beschikking bij het vliegveld zijn we, na voor 5 dagen 11 personen boodschappen te hebben gedaan, doorgereden naar Abisko waar we onze eerste nacht verbleven in 2 leuke huisjes. Abisko is een klein dorpje waarvan gezegt wordt dat je er de beste kans op het noorderlicht hebt, dus vandaar dit uitstapje. Die avond allen als volledige michelinmannetjes (tegen de kou, lees ruim -30!) een half uur aan het wandelen en klouteren gegaan om vervolgens helaas helaas ruim een uur op een redelijk hoge heuvel tevergeefs te wachten op licht in de hemel. En het leek nog wel zo helder! Redelijk teleurgesteld en koud weer huiswaarts gegaan met de gedachte dat we nog 3 nachten in Kiruna zouden hebben. De ochtend erop hebben we besloten eens de westerburen op te zoeken, ofwel een kijkje te nemen in Noorwegen. Het was schitterend helder (en dus ijskoud) weer dus dat beloofde wat qua landschap. Na een uur problemen te hebben gehad met een lege accu (we hadden kennelijk naast de auto op stroom aan te sluiten ook nog de verwarming binnen aan moeten zetten ofzo, zeg dat dan ff eerder!!) gingen we op weg.



Al snel werd duidelijk dat het landschap inderdaad echt prachtig was, met al de sneeuw, heuves en vooral de zon erbij. Overigens de dag ervoor dacht ik nog dat de auto gewoon winterbanden zou hebben en ik vond het toen best wel ff spannend om te rijden op de ijsbanen dat wegen zouden moeten zijn. Dus een snelheid van rond de 90 km/u leek me snel genoeg. Op gegeven moment klapt er een bmx met 130 langs waarbij we allen in de auto zoiets hadden van, wil je dood ofzo, maar goed zal wel een local zijn. Nu kwamen we dus de tweede dag erachter dat in de banden allemaal kleine ijzeren pinnetjes zaten verwerkt. Nadat ik daar achter kwam was de onzekerheid op de ijsbaan eigenlijk vrij snel weg en, ondanks dat je vooral in de bochten toch maar beter goed uitkan kijken, kon de snelheid flink omhoog. Wat heb ik weer genoten van het mogen rijden, weer es wat anders dan de nederlandse snelweg.


Noorwegen is zo prachtig! Ik neem aan als jullie deze paar foto's zien dat je al wel snapt wat ik bedoel. Je kan trouwens nog op de foto's dubbelklikken om een grote versie te zien. Een aantal van deze prachtige pics heeft Marian kunnen maken met haar splinternieuwe groothoek camera, kwam die ff goed van pas! Bedankt Marian! Vooral de foto linksboven, met de regenbogen aan beide kanten is een goed staaltje fotowerk van haar, nog nooit zo gezien.





We zaten eigenlijk de voortdurende met verbazing te kijken naar de steeds maar weer opdoemende geweldige uitzichten, ik heb er ook echt geen woorden voor hoe het te beschrijven. Helaas was het dus wel echt heel koud, waardoor de ramen steeds maar weer besloegen (lees, van de binnenkant!!) en de ramen dus open moesten voor de foto's wat ook weer geen pretje was voor de inzittenden maar zeker ook voor de desbetrefende handen die de camera bedienden (lekker he Marian ;)). Ook de camera's wilden niet altijd even goed meewerken met ineens lege accu's of rare vlekken op het display (tsja, een camera buiten het raam houden en dat ook nog es bij -30, daar zijn ze niet helemaal op gemaakt).





Na een kleine 2 uur Noorwegen in te zijn gereden en veel langs de inhammen van de zee te zijn gereden, zoals te zien op de foto's, en wetende dat de echte Fjorden dichterbij de oceaan toch echt nog te ver weg waren, zijn we maar weer rechtsomkeer gegaan. Je kan er echt eeuwig van genieten, maar op gegeven moment moet je ook maar accepteren dat het genoeg geweest is.
Na ongeveer 2 uur, met daarbij door meerdere kleine sneeuwstormen te zijn gekomen wat echt knap lastig rijden was gezien het zeer zeer beperkte zicht (er stond nogal wat wind, en ja, sneeuw heb je er genoeg) zijn we toch allen velig aangekomen in Kiruna, waar we nog 3 nachten hebben verbleven in een huisje voor ons allen, gelegen naast een groot meer waar vanaf je wederom prachtig uitzicht had. Goed, dit was het eerste avontuur, Noorwegen, echt een uitstapje om nooit meer te vergeten! Een aanrader voor jullie allen!!

vrijdag 19 maart 2010

What can you do for 6 Euro? Go to RIGA!

Nou, je kan vanuit Stockholm een 40 uur en 30 minuten boattrip maken inclusief 2 nachten cabin naar het schitterende Riga, hoodstad van Letland. Daarbij moet ik wel zeggen dat dat een special offer in het laag-seizoen is, en dat de 6 euro geldt voor een 4 mans cabin, maar het is nog altijd 6. Het was al aangekondigd op Facebook als event waar iedereen, en vooral dus exchange students, aan deel konden nemen. Aanvankelijk had ik besloten niet mee te gaan, omdat ik mijn eerste bezoek zou ontvangen, namelijk mijn roomie Hannerieke, maar gezien de grote groep mensen van hier die wel gingen werd de sociale druk wel hoog om nee te zeggen. Zonder overleg met Hannerieke de boel gewoon geboekt. Hierdoor werd het programma wel lekker strak gepland voor haar, aangzien ze woensdagavond aankwam, donderdag na een overnachting in Stockholm de stad bekeken, donderdagmiddag naar Uppsala en na een snel bezoek aan Kantorsgatan door naar de union voor een goede party, en dan vrijdag Uppsala tour en in de middag naar de boot in Stockholm om vervolgens zondag weer terug te komen en met een zeer krappe speling weer terug te vliegen naar Eindhoven. Slechte zin, maar de boodschap is duidelijk denk ik. Couldn´t offer her anymore I guess.

De trip naar Riga moet je overigens meer zien als het betalen van entree in een club om te feesten, met daarbij als leuk extraatje 7 uur aan wal in dit voornamlige oostblok land. Ik ben er van overtuigd dat de boot de afstand kan overbruggen in zeg maar 7 uur, maar in praktijk doet ie er lekker 17 uur over om maar te zorgen dat men zoveel mogelijk plezier heeft op de boot zelf, lees omzet. Duidelijk wordt nu wel dat het business concept puur gebaseerd is op feestend volk. En dat was ook wat het was, twee nachten party op een drijvende kroeg, wat echt heel erg leuk was aangezien we met zoveel mensen waren van onze studie (en andere exchange students) en een goede bende onstond in al de cabins. In de rules-manual die te vinden was in elke cabin stond puntsgewijs duidelijk omschreven dat er geen alcohol genuttigd mocht worden in de cabins wat van buitenaf was meegenomen dan wel op de boot was aangekocht (dus gewoon geen alcohol allowed in the rooms!) en verder dat je geen eigen muziek mocht afspelen. Laat dit nou net de twee punten zijn waarop het totaal tegen de regels in ging, en waar ook niets aan gedaan werd door het personeel zoals schoonmakers die door de gangen liepen om bierblikken te ruimen. Kortom, een lekker sfeertje wat goed past binnen onze internationale avontuurlijke studie.
´s Avonds was het beide avonden salsa-time, waar wij allen en zeker ook Hannerieke zich duidelijk goed mee hebben kunnen vermaken waarbij voorafgaand een zeer baltische-zee toepasselijke samba show werd vertoond voor het publiek (zie filmpje). Leuke gedachte toch wel dat je binnen naar schaars geklede uitgedoste dames zit te koekeloeren, terwijl er buiten soms met moeite door een dikke laag ijs heengebeukt wordt. Life can be funny!


Nice ladies...maar op een boot in de Baltische zee??

Ook de drankzaak was een leuk fenomeen. Het was zeg maar the main area of the boat. Reden nummer 1 om de boot te nemen, aangezien je zo zeer goedkoop drank Zweden in kan krijgen. Dit is opzich niet speciaal, maar het geluid dat te horen is als je er rond loopt vond ik toch wel erg vermakelijk (zie filmpje)... where do you ever encounter that??


Klingel klingel.....leuk geluidje hoor....

Riga zelf was best geinig, gezien de toestand waarin de meesten van ons zich verkeerden (brakkkk) en heerlijk winderig en koud sneeuw-weer. Al de mensen die je in deze stad op straat tegenkwam waren in principe mensen van de boot die de boel aan het verkennen waren, voor de rest dacht de lokale bevolking waarschijnlijk...it’s boatday and it’s shity weather, lets close all doors and windows! Afgezien daarvan hebben we ons nog prima vermaakt, gezellige groep mensen maakt alles leuk.
Ja, ook hier was wel wat sneeuw gevallen! T zal je auto maar zijn.....
Wat mij opviel was dat er wel heel veel kerkjes waren, en dan heb ik het over een stuk of 7 die ik gezien heb in die pakweg 4 uur sightseeing. 1 was voornamelijk mooi, aangezien het zo’n typisch Russische stijl had (niet verwonderlijk gezien hun verleden en het feit dat de helft van de bevolking russisch spreekt). Was voor mij de eerste keer die bouwstijl te zien, hopelijk niet de laatste.
De Russich aandoende kerk. Rechts: Klein deel van de Riga-groep Rients, Ming, Jeroen, Hannerieke, ik, Michalai en Leander
Veder is het, met beter weer, vast een sfeervolle binnenstad met zijn wirwar van schilderachtige kronkelstraatjes, monumentale gebouwen en gezellig pleintjes en veel verschillende kleuren gevels. Denk wel de moeite waard om nog eens in de zomer te bezoeken. Nadat Hannerieke met paar meiden nog even op jacht was geweest naar wat jurkjes (met succes) en de boys de vodka hadden ingeslagen (tsja, is nou eenmaal goedkoop, vooral in vergelijking met zweedse standaard) gingen we weer richting de boot om in 17 uurtjes weer terug te dobberen.

Wederom met een goede nacht zoals jullie vast niet zal verwonderen. Om 10.30 aangekomen moesten Hannerieke en ik nog flink haasten om op tijd van de pier naar het centraal station te komen en vervolgens de bus te pakken naar het vliegveld. Ondanks flinke stress, is heeft het uiteindelijk allemaal precies gepast en is ze die avond goed en wel thuis aangekomen in het vertrouwde Groningen (wish i could be there for some time again...)

That's how you get some beers!!

Tsja, en op een 5 uur durende vertraging door het slechte winterweer, ja dat hebben we zelfs hier in Zweden, waren we aan het eind van de middag allen weer terug op Kantorsgatan...daar nog flink aan de bak gegaan voor een belangrijke hand-in voor Company Valuation en daarna......SLAPEN!! Want, de dag erna stond alweer een reisje terug naar Stockholm op het programma want, ja, ja, de tweede bezoeker Marian kwam langs voor onder andere en vermoedelijk toch wel voornamelijk een aantal daagjes LAPLAND!! Ja, ik ben erg dankbaar dat ik dit allemaal mag meemaken in het leven, geweldig, ik heb t toch wel weer goed voor elkaar!

Als je dit ziet ga je toch wel eens met je gedachten naar de Titanic perikelen.. ICE!

woensdag 10 maart 2010

Wat je wel niet allemaal kan doen met een webcam!

Daar zijn we weer, na een lange afwezigheid. En nu is mijn wens eigenlijk om alles te vertellen en vooral ook te laten zien van mijn avontuur in Riga en natuurlijk Lapland, maar aangezien een 10 dagen afwezigheid wel zorgt voor hoge studiedruk momenteel kost het schrijven van die artikelen mij veel tijd. Ik zal het er een dezer dagen op zetten, maar ik moet de tijd combineren met het voorbereiden voor een tentame volgende week waar ik tot nu toe nog nauwelijks aan toe ben gekomen.
Maandag was er een belangrijke deadline voor het vak advanced company valuation (ACV) dus dat is achter de rug. Die zelfde dag werd mijn nieuwe laptop bezorgt, die Marian voor mij op de bus had gedaan de week ervoor (ik had een Dell besteld en laten bezorgen bij haar in de hoop dat ie op tijd bij haar binnen zou komen opdat zij m mooi mee kon nemen naar hier, maar helaas kwam t apparaatje 1 dag later aan in Groningen). Ik voel mij nu werkelijk verlost van mijn oude laptop, die overigens wel trouw zijn werk heeft gedaan de laatste jaren en waar al de vorige weblogs op geschreven zijn. Deze nieuwe laptop blijft tenminste niet hangen zodra ik foto's wil toevoegen aan dit soort berichten, dus het schrijven wordt er echt enorm makkelijker (en minder frustrerend) door.
Maar, voordat ik door blijf gaan met vertellen van eigenlijk onbelangrijke informatie zal ik komen tot de reden van dit schrijven. De laptop heeft namelijk een webcam, dus leuk voor skypen met jullie, maar daarbij zit een leuk software pakketje. Ik lag echt in een deuk gisteren toen ik de verschillende opties uitprobeerde. Ik kon er gemakkelijk een filmpje van maken, dus die heb ik hieronder ff toegevoegd. Volledige onzin, maar wel erg vermakelijk!
Check it out!

maandag 22 februari 2010

Riga & Lapland

Beste mensen,

Ik heb nog een paar minuten voordat ik de deur uit ga richting Stockholm waar ik Marian zal ontvangen en waarmee, inclusief 9 studiemakkers vanuit hier, ik naar Lapland vlieg morgenochtend. En dat terwijl ik net gisteren eind van de middag terug ben gekomen van een weekend naar Riga met een boattrip. 12 eurootjes, 34 uur boattrip en 6 uur in Letland aan wal, wat een trip. De meesten van jullie zullen dan ook wel snappen dat het doel van deze reis meer de tijd op de boot was...lees feesten... dan werkelijk Riga te willen bekijken. Was echt een super tripje. Nu dus net ff wat minuutjes te kort om jullie meer te vertellen en fotos toe te voegen, maar dat doe ik volgende week nadat ik terug ben uit Lapland. Oewww, lapland, sneeuwscooteren, huskey-sleding, ice hotel, dagje noorwegen, en hopelijk nog een goed noorderlicht, mogelijk wel t hoogtepunt van de hele trip. Heb er echt zoooo vell zin in!!!

Goed, moet rennen, na komende zaterdag dus weer nieuwe, vermoedelijk speciale, berichten op de KEIJkdoos.

Greetz uit Uppsala

vrijdag 12 februari 2010

Ice Hockey Almtuna FC Uppsala

Waar denk je aan bij Zweden? Denk dat het rijtje door de meeste van jullie snel te maken is, Ikea, H&M, Knäckebröd, en voor sommigen wellicht ook Snus (soort zakjes tabak die je onder je bovenlip doet en daarmee nicotine binnen krijgt), Kanelbullar (letterlijk vertaald koeken met kaneel waar iedereen, van jong tot oud, verzot op is), en zweedse gasten die er zo nu en dan wel erg gay uitzien met hun 'modieuze' wortelbroeken en strak platte scheiding in t haar.

Maar, waar de zweden ook erg goed in zijn en wat dus ook erg populair is is ijshockey. En helemaal deze dagen begint met hier toch al wel een tikkie zenuwachtig te worden gezien de Olypische Spelen in Vancouver. En de titel van Turijn op deze speltak moet verdedigd worden die destijds overigens tegen aartsrivaal Finaland met 3-2 werd gewonnen. Rusland, Zweden en thuisland Canada zijn in Vancouver de topfavorieten voor de gouden ijshockeymedaille bij de mannen. Daarnaast behoren Finland, Tsjechië (de landen die in 2006 achter kampioen Zweden het zilver en het brons opeisten) en het offensief ijzersterke Slowakije tot de kanshebbers. Voor de liefhebbers Zweden begint in de poule tegen Duitsland, vervolgens tegen Wit-Rusland en daarna op 22 februari DE KRAKER tegen, je raadt het al......Finland!! Surely thats gona be a good one!!


Van links naar rechts: Klaes, ik, Halmer, Jeroen, Niels, Gerber & Hessel

Als opwarmertje (en dat kan je niet letterlijk nemen, want naast dat t buiten koud is was het in de zaal ook erg koud) zijn we naar de plaatselijke FC geweest, genaamd Almtuna. Het was voor meerderen van ons en zo ook voor mij de eerste keer in mn leven om ijshockey live te aanschouwen.....en ik kan je vertellen, dat was echt een vette ervaring! Weliswaar speelt dit team in de tweede liga, de sfeer was er niet minder om en je kijkt je ogen uit want er gebeurt echt constant wat. En uiteraard altijd de hoop op flinke bodychecks tegen de boarding en hier en daar wat klapperij.

Nog leuk om te vertellen, Wouter, 1 van de makkers die hier ook met zelfde programma studeert was aanvankelijk met het plan gekomen heen te gaan. Ja, gewoon dinsdagavond om 19.00. Prima, bleek dus woensdag te zijn. Op woensdag dan dus op de fiets om 18.15 zodat we mooi op tijd zouden zijn, en t was 5 min fietsen...om de hoek dus. Na op gegeven moment al zeker 10 op de fiets te hebben gezeten tijdens een behoorlijke sneeuwbui sneuvelde er eerst de fiets van Halmar, het stuur, het voorwiel en de rest van de fiets waren na een flinke krak ineens gescheiden. Uiteraard iedereen in een deuk, maar ja voor hem uiteraard minder leuk. Hij is de rest van de tocht maar mee gaan hardlopen. En dat was nog wel een stuk, want we zijn volledig de weg kwijt geraakt. Uiteindelijk na half Uppsala door te hebben gefietst kwamen we om 2 minuten voor 19.00 aan bij het stadion, die achteraf werkelijk op nog geen 5 min lopen van Kantorsgatan te vinden was..... Dus qua idee had Wouter t prima voor elkaar, maar voor de route moeten we maar niet teveel meer van hem verwachten, daar pakken we in de toekomst nog maar even google.maps bij.

Voor 70 kronor (7 euro, incl 30% student discount) hadden we kaartjes voor staantribune achter de goal. Ik denk dat er ongeveer kleine 2000 man in de zaal aanwezig waren om het spektakelstuk te aanschouwen. Nadat we zo hier en daar wat regels te horen kregen van wat zweedse fans werd het volgen van de match al een stuk makkelijker. De uiteindelijke uitslag was een triomfantelijke 2-1 winst voor Almtuna, feest in Uppsala!!

Hopelijk kunnen we in de komende maanden nog een keer naar Stockholm voor een 1ste divisie match in een groot stadion, want ookal blijft voetbal de beste sport, dit is zeker zeer vermakkelijk om te zien, vooral live, aanrader voor een ieder!!

En zoals altijd heb ik ook nog een paar filmpjes upgeload van de match. Helaas heb ik er niet zoveel opgekregen als ik wilde, voornamelijk van de gezelligheid tussen de tegenstanders bij de boarding, als je begrijpt wat ik bedoel, maar toch was er in het laatste filmpje enig succes.






maandag 8 februari 2010

Mijn kamer

Zoals ik in het vorige bericht al aangaf heb ik hier nog een bericht met wat foto's van waar ik woon, mijn kamer en daarbij nog een filmpje net als destijds in Mexico waarop ik zeg maar een soort rondleiding geef door mn kamer. Dat werd zoals ik het begrepen had gewaardeerd destijds, dus dat leek me voor herhaling vatbaar:

En dan natuurlijk nog een paar foto's, waar je op kan zien hoe Kantorsgatan er beetje uitziet en watvoor flats het zijn waar we in vertoeven.



Klikken op de foto maakt ze groter! Dit zijn de flats van Katorsgatan. Met het rode blok hierboven waar ik mede in woon. Verder overal sneeuw zoals ook te zien op de rechterfoto...t is haast, zoek de fiests!



Links onze keukentafel, wat voelt als soort gezamelijke woonkamer soms. Vaak samen eten, maar ook pokeren. En in het midden dan mijn grote bed, echt haast TE groot. En rechts het dan helaas tegenovergesteld kleine bureautje, maar goed, je kan niet alles hebben he!

Eindelijk het eerste echte bericht

Ja, er zijn inmiddels al meer dan 3 weken verstreken sinds mijn aankomst in Uppsala, dus het is nu dan toch wel tijd dat ik jullie eens voorzie van wat informatie via mijn blog. En dan kan ik uiteraard in detail vertellen hoe de vele intro-feestjes waren, wat ik allemaal gedaan heb enzovoort, maar dat laat ik toch maar even achterwege. Gezien het feit dat ik al een lange tijd nodig heb gehad om tijd te vinden voor dit bericht (wat overigens ook deels uitstel is, niet perse drukte) kan ik het beter kort en krachtig houden. Voor zover dat bij mij mogelijk is ;).

Sinds aankomst hier in Uppsala op 15 januari kan ik alleen maar zeggen dat ik me erg goed op me gemak voel hier. Op een of andere manier spreekt dat zweedse leventje me wel aan. Wat niet betekent dat mn portemonnaie het daar ook mee eens is, en ook niet dat ik dit nu ook zo mooi als Mexico vind (want daar moet wel veel voor gebeuren). Maar het voelt in principe allemaal behoorlijk normaal, alsof ik nog altijd in Groningen zit, maar dat jullie er dan niet zijn, op vakantie ofzo. Stadje hier heeft zoveel dat wel raakvlak heeft met Groningen. Om een paar voorbeelden te noemen, ook echte studentenstad, heel veel fietsen, niet al te grote stad dus alles makkelijk bereikbaar, een gezellig centrum met oude gebouwen en zeer aanwezig hier de Dom Kirkan (zie foto), de twee-toren tellende trots die in principe vanuit alle delen van de stad te zien is (mede door de liggging op een heuveltje). Tel daar nog bijop dat er hier 35 IFM mede studenten zitten vanuit Groningen (waarvan pakweg 25 Nederlander) en dat die nog eens allen in de flats op Kantorsgatan wonen, en dan snap je wel dat het allemaal niet zo anders aanvoelt. Overigens is voor mij daarin ook wel een belangrijke factor dat er geen tijdsverschil is zoals ik in t verleden had met Mexico en Zuid-Korea EN dat qua voedsel in principe alles hier te krijgen is dat in Nederland ook aanwezig is en dat dus het elke dag koken ook net zo normaal voelt (Elke dag naar de Lidl, dat voelt toch wel erg normaal).

De 118 meter hoge Dom Kirkan, die vanuit heel Uppsala te zien is. Erg handig voor orientatie, vooral de eerste weken! Prachtig gebouw!

Verder kan ik zeggen dat ik wel bevoorrecht ben met de kamer die ik heb. Waar zo goed als al de studenten kamers via de universiteit hebben gekregen (wat overigens niet van een leien dakje ging omdat de uni hier eerst niets voor ons kon doen en toen op de valreep ineens wel) die betrekkelijk schaars zijn ingericht en waarvoor ook nog eens extra moet worden betaals, zo zit ik hier met een enorm bed (2 bij 2 als niet groter) en een flatscreen tv. Ok, ik heb t misschien dan wel zelf via via geregeld, maar ik voel me toch wel erg op me gemak zo in deze kamer. Maar ik laat de anderen er ook van meegenieten, in de vorm van geregeld mensen over de vloer om voetbal te kijken op groot scherm (streaming van nederlandse/buitenlandse matches via mn laptop op mn tv). Verder werkt de tv ideaal als speakerset voor mn laptop/ipod, dus vele malen beter dan dat drama geluid dat mn laptop produceert. Mooi voor elkaar dus. Ik zal zeer binnenkort een filmpje op mn blog zetten van mn kamer, zodat jullie beetje indruk kunnen krijgen.

Ook niet geheel onbelangrijk is dat ik hier ook nog studeer. De eerste twee weken waren echt vol met feestjes die door allerlei verschillende groepen georganiseerd werden (soort Kei-week idee) dus toen kwam t er niet echt van. Maar inmiddels begint de druk wel op te lopen, en gaan er redelijk wat uurtjes in de studie. Zoals het nu lijkt is het allemaal prima te doen, is er redelijk wat overlap qua stof met dat wat we al in Groningen gehad hadden, en zal de werkdruk wel iets minder hoog zijn dan de laatste maanden in Groningen. Kortom, ook daar hebben we het mooi voor elkaar. Nu met 1 vak bezig geweest waarbij we een bedrijf moeten waarderen, met excel en behoorlijk veel in detail, dus vermaak ik me best goed mee, leerzaam. Andere vak, genaamd international financial management, lijkt erg op vakken die we al gehad hebben en komt vast ook wel goed. Ziet er naar uit dat er dus een mooie balans is tussen studie en plezier, uiteraard een erg belangrijk aspect.

Toch even een feest foto vanuit hier. Zoals te zien ben ik met 1 zichtbaar flesje erg verstandig ;) Op foto ook Jeroen, Gerber en Ming allen van IFM

Goed, geloof dat dit wel ongeveer zegt hoe t hier er ongeveer aan toe gaat momenteel. Heb uiteraard nog wel meer te vertellen, en ook nog mooie fotos enzo, maar die plaats ik in volgende berichten

Trouwens, bedankt allemaal voor de leuke felicitaties die ik van jullie ontvangen heb voor mn verjaardag 2 weken geleden. Heb echt een erg leuke dag gehad (of eigenlijk voor groot deel nacht, want was in Stockholm voor een reunie met zweedse vrienden die we kennen vanuit Korea) en de dag zelf in de avond had ik verassend de hele kamer vol met mensen van hier, dus dat was erg waardevol.

Einde van dit "korte" bericht ;) Tot snel!

zondag 31 januari 2010

KEIJkdoos Uppsala de lucht in!

Beste lezers van mijn inmiddels derde buitenland blog,

Het heeft even geduurd maar na twee weken van nieuwsstilte vanuit Uppsala gaat vanaf vandaag dan toch de nieuwe blog de lucht in. Met de inmiddels bekend overkomende titelopbouw KEIJkdoos Uppsala. Ik weet dat er menigeen met genoegen mijn ervaringen deelt via dit medium dus ik heb besloten het weer op te pakken (wat overigens ook weer voor mij als soort dagboek-idee doorgaat).

Aangezien Zweden ten opzichte van Zuid-Korea en Mexico toch wel wat meer overeenkomsten heeft met Nederland, en gezien mijn niet al te gevulde portefuille is de kans vrij groot dat er dit maal minder updates zullen verschijnen op de blog. Maar goed, wie weet wat dit land allemaal te bieden heeft, ik ga mijn best doen zoveel mogelijk op te pikken en door te geven aan jullie.

De layout van de blog is nagenoeg gelijk gebleven met de mexico versie, behalve dat uiteraard de kleuren zijn aangepast aan het land zweden. Verder heeft de kop van de blog nu een kaartje van Zweden (voor degene met goede ogen, Uppsala is rood omcirkelt, ergens in het midden), de van elke positie in Uppsala zichtbare Dom kerk (erg mooi, ruim 100 mt hoog), de nationale vlag, een uiteraard niet te missen blonde jonge dame (die hier zeker veel te spotten zijn) en een besneeuwd landschap met een typisch zweeds huisje (is hier namelijk erg koud, vanacht -25, en altijd volledig wit besneeuwt).

Mocht je de mogelijkheid hebben, dan kan je je als 'volger' opgeven via de rechter zijbalk. Verder kan je natuurlijk altijd een reactie achterlaten bij mijn berichten (ook als anomiem, dus erg makkelijk dit keer), wordt zeker gewaardeerd!!

Goed, Enjoy!