maandag 22 maart 2010

Geweldig reisje Lapland dag 3 - Dog Sledging

(Lees vorige bericht eerst, voor de chronologische volgorde!)

Voordat ik vertel over de ervaring met het hondensleeen, was het eerst die avond ervoor dat we aangekomen waren in Kiruna dat we die nacht, ja echt, het noorderlicht zagen!!!!!! Het was deze nacht nog kouder dan de nacht ervoor (achteraf bleek dat het max -31.5 was geweest...das toch niet meer menselijk! Was overigens, net als in heel Europe, deze winter ook wel extremer dan andere jaren en zo koud was het er al iets van 10 jaar niet meer geweest volgens de eigenaar van het huisje die we huurden). Mooi was dat we gewoon het meer op konden, waar zich een sauna een tiental meter vanaf de wal (het verschil tussen wal en ijs was totaal niet te merken, een en al sneeuw) bevond waar we 2 avonden achter elkaar ons erg goed vermaakt hebben. Verder het meer op was een soort ijzichtpunt gebouwd waar we op zijn gegaan en lange tijd, onder het genot van een fles vodka, hebben gewacht turende naar de hemel. En ja, ookal was het niet heel groots, er ontstond een groene soort van boog in de lucht!! Echt zo raar om het dan ook in het echt te zien! En dat je het ook ziet nadat je er al weken naar uitkijkt en de nacht ervoor al voor niets had staan hopen. Kortom, missie in dat opzicht toch geslaagd (ookal hoop je altijd op de hele lucht vol met kleuren en beweging, zoals het noorderlicht ook soms kan zijn, dat geluk hadden we helaas niet, maar dit was al super!).

Links: 'T supersterke 5-koppige team van Marian en mij. Rechts: Welverdiende rust op het midden van de trip

Na een goede avond in de buitenlucht en afsluiten in het huisje met een drankje was het de dag erna vroeg in benen voor 1 van de activiteiten van ons reisje, met de hondjes. Aangekomen bij de soort van dog-farm werden we ontvangen met een hard en aanhoudend hondengebrul van de beestjes die grotendeels al aangelijnd klaarstonden om ons te vervoeren. Ondanks dat het kabaal op gegeven moment haast niet meer aan te horen was, waren de beestjes wel echt superlief en aanhankelijk. Dus het gebrul was ze makkelijk vergeven. Over de al minstens 5 lagen kleding die iedereen al aan had, kwam nog eens een dikke zware overall, want ja, het zou goed koud worden! Daarnaast nog een warme vacht-muts en dikke handschoenen, en de wandelende pinguins waren gereed. Erg vermakelijk om elkaar zo te zien in enorme pakken!

Wat een koppies he, en dan heb ik het toch echt over beide foto's ;)!!

Zoals op de foto hierboven van Marian en mij te zien was het dus lekker koud, en ijs vormde zich overal, op je sjaal, je wenkbrauwen, wimpers en ga zo maar door. Foto's en filmpjes maken in deze omstandigheden was echt een uitdaging, want je handen vroren haast vast aan je koude camera, echt gekkenwerk! Maar het was zo gaaf zeg, zoals eigenlijk de hele lapland trip, heb er haast geen woorden voor. Dit MOET je gewoon een keer meemaken, onvergetelijk. Hoe die beesten in de enorme kou aan het rennen gaan voor jou, das echt speciaal. Bij stukken waar je omhoog moet kijken ze ook zo leuk om, waarbij ze aangeven van, 'het gast, ren es ff wat mee en help ons want dit redden we niet'. Je voelt echt een connectie met ze, heel gaaf!



Tsja, dit uitzicht zegt veel! Rechts: Groepsfoto van ons 11-en samen met de guide en dogs

Op de helft van de trip was er een pauze, voor ons maar vooral ook voor de hondjes. We gingen met zn allen een blokhut in midden in het bos waar we ee rendiervlees maal kregen op een gasplaatje bereid door de gids. De eerste keer voor de meesten van ons dat we rendiervlees aten. Het werd geserveerd als soort van hashee dus met aardappels en ui en daarnaast nog een soort cranberrie jam om het af te maken. Een erg goede combinatie moet ik zeggen!! Nadat we weer wat waren opgewarmt hebben we de hondjes weer aan het werk gezet en heeft dit maal Marian nog een dik half uur achter de slee gestaan tot we weer terug waren. Daar aangekomen ter afsluiting nog even een mooie groepsfoto met de gids en een paar honden, een erg goed aandenken aan deze fantastische ervaring!



De sauna, waar we gewoon rond liepen terwijl dat ding gewoon op het meer gebouwd is, lachen

Vanaf een uurtje of half 3 waren we weer terug bij ons huisje. Al gauw werd het plan geoppert om die avond maar es de suana aan te zetten. Het fire-team, waarin ik met mijn scouting-achtergrond toch niet kon ontbreken, is vanaf een uurtje of 4 eigenlijk continue bezig geweest tot zeg maar 9 uur om de sauna op en top voor te bereiden, waaronder veel hout halen, blokken hakken (ja, ik heb me flink uitgeleefd!) en steeds de 3 verschillende vuren (1 buiten, 1 in de zijruimte, en de belangrijkste in de suana zelf) goed opstoken. En wat was de ie relaxt in de avond! We hebben er tot in de late uurtjes de tijd doorgebracht, met daarbij uiteraard de nodige drank en buitendeurse activiteiten zoals in je boxer door de sneeuw rollen (en hetgeen doen wat je als man vaker doet ''in het wild' als je hebt gedronken, maar dan met wel een stuk kleiner..naja...bij -30 snap je t wel ;)) Het was dus echt een hele speciale nacht, want al deze ongein bij die temperatuur IN lapland, ja dat is wel even wat anders! Toch op gegeven moment de vuurtjes maar uit laten gaan, en het bed ingedoken, want de volgende dag stond het alweer super gave sneeuwscooteren en het ijshotel op het programma!! WAT een luxe! Ik mag bepaald niet klagen met al het moois dat ik meemaak, het maakt je wel erg dankbaar voor het leven!

En niet te vergeten, FILMPJES!!!! Deze mag je niet missen dacht ik zo!!!










Geen opmerkingen:

Een reactie posten